Τι περιμένετε κόρες ;

Σήμερα επισκέφθηκα το Μουσείο της Ακρόπολης.
Βουρκωμένος, να αποφεύγω το βλέμμα των οικείων μου και να δικαιολογούμαι ότι το νυστάζω και χασμουριέμαι και δακρύζουν τα μάτια, από το χθεσινό ξενύχτι.
Μα όταν έφτασα μπροστά στις Καρυάτιδες και την κενή θέση, τα δάκρυα έτρεχαν πια απ’ τα μάτια μου και δεν είχα πρόχειρη δικαιολογία.

Μεσημέρι έφυγα, συγκινημένος, τα μάτια μου είχαν χορτάσει από το φως του πεντελικού και του παριανού μάρμαρου, από την ομορφιά, περήφανος και με μία υπόσχεση. Να ξαναγυρίσω μόνος μου, χωρίς κανένα περιορισμό στον χρόνο.
Έφυγα όμως και οργισμένος.
Με τον κλέφτη, αλλά και τους άλλους, τους μισαλλόδοξους καταστροφείς του Κάλλους.