Έτσι για να μην ξεχνιόμαστε .

Βλέπω σήμερα το εξώφυλλο του γερμανικού περιοδικού Focus, αυτό με την, αισχρά χειρονομούσα φιγούρα της Αφροδίτης της Μήλου, που δεν θα την αναρτήσω εδώ, φυσικά και δίπλα της τον τίτλο για τους απατεώνες της ευρωπαϊκής οικογένειας.
Και δεν μπορώ παρά να θυμηθώ μία άλλη φωτογραφία, που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό TIME, στις 27-11-1944.
Στη δική μου, λοιπόν, φωτογραφία η Μαρία Παντίσκα - Μίχα, που έζησε την σφαγή στο Δίστομο από τα γερμανικά στρατεύματα κατοχής και αποτύπωσε στον φωτογραφικό φακό με το βλέμμα και την έκφραση της, την οδύνη και την απορία της μαζί.
Σ' αυτή την φωτογραφία θα καταφύγω απόψε, για να λησμονήσω την άλλη, την ιερόσυλη, και, πραγματικά, χαίρομαι που δεν είμαι γερμανός.
Α, και τα λεφτά σας να τα βάλετε εκεί που ξέρετε (αλλά πρώτα να συμψηφίσουμε το αναγκαστικό κατοχικό δάνειο, με τους νόμιμους τόκους του από τον Απρίλιο του 1943, που έπρεπε να αρχίσει να εξοφλείται).