
Μάτια με τις κόρες διεσταλμένες,
να με αιχμαλωτίζουν σε μια γκριζογάλανη, μεσ’ το μισοσκόταδο, δίνη.
Χείλη μισάνοιχτα, δαγκωμένα, από λαγνεία
ή μήπως είναι απλή προσδοκία;
Το χέρι μου ξεθάρρεψε, σε πρόστυχες αναζητήσεις,
κάτω από το φόρεμα, για να πάρω εύκολα τον πρώτο αναστεναγμό της.
Το αιδοίο υγρό στο άγγιγμα, ερεθισμένο,
σαν μαβί (μεσ’ το ημίφως) κοχύλι,
το ακούμπησα με την γλώσσα μου και γεύτηκα την αρμύρα του.
Θάλασσα!
Και ύστερα πάλι στα τέσσερα, ανοικτή, πολιορκημένη και παραδομένη.
Κουρσεμένη, μέσα στο παραλήρημα των λυγμών της ηδονής,
και εκείνα τα σημάδια από το στρώμα στους αγκώνες και τα γόνατα, κόκκινα.
Να θυμίζουν της νύχτας την ερωτική μας πάλη.
Και να θέλω να πονάω το κορμί σου στον έρωτα
όταν οι νύχτες μου είναι καλύτερες από τις μέρες τους!

0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου